ماجرای مدیریت در شرکتهای بزرگ معدنی و صنعتی کشور، دیگر فقط به صورتهای مالی و بدهیهای سنگین ختم نمیشود؛ گاهی رفتارها و تصمیماتی از دل این شرکتها بیرون میزند که نشان از یک شکاف عمیق و نگاه تحقیرآمیز به مردم دارد. به گزارش سرویس اقتصادی تابناک؛ شرکت معدنی و صنعتی «گل گهر» که شرکت های همچون گروه سرمایهگذاری امید، سرمایهگذاری توسعه معادن و فلزات و فولاد مبارکه اصفهان سهامداران عمده آن هستند از سال ۱۳۹۹ تاکنون تحت هدایت ایمان عتیقی اداره میشود؛ مدیریتی که در سالهای اخیر کم حاشیه نداشته، اما تازهترین پرده از رفتار مدیریتی او نه در تالار شیشهای بورس و عمق معادن، بلکه در فرودگاه سیرجان و در مواجهه با مردم بومی رقم خورده است. ماجرا از افشاگری اخیر محمد معتمدیزاده، نماینده مردم سیرجان در مجلس، آغاز شد. او از یک نامهنگاری عجیب و باورنکردنی پرده برداشت؛ نامهای که این نماینده آن را صراحتاً «گستاخانه» خواند و تأکید کرد که هیچ جنبه محرمانهای برای آن قائل نیست. متنی که خطاب به رئیس فرودگاه سیرجان ارسال شده، تصویر تکاندهندهای از نوع نگاه به ولینعمتان این منطقه را پیش چشم میگذارد. در ادامه بخشی از متن که معتمدی زاده نماینده مجلس بیان داشته را می خوانید: «رئیس محترم فرودگاه سیرجان؛ با سلام و احترام با توجه به اینکه معمولاً مدیرعامل گلگهر (ایمان عتیقی) از طریق فرودگاه سیرجان به تهران رفتوآمد میکند و گاهاً در سالن انتظار و از سوی مسافران مزاحمتهایی ایجاد میشود؛ لذا مقتضی است ترتیبی اتخاذ شود تا از این به بعد ایشان پس از خروج از هواپیما، مستقیماً از روی باند و از درب آهنی با خودرو خارج شود.» واکنش نماینده سیرجان به این نامه، درست همان حرف دل مردمی است که سالهاست آلودگیها و تبعات حضور این صنایع سنگین را به جان خریدهاند: «شما از چنین نامهای چه برداشت میکنید؛ به مردم توهین میکنید که مردم مزاحم شما هستند؟» بیشتر بخوانید: از جابجایی دلاری در آلمان تا تشریفات ویژه در فرودگاه سیرجان! برای مردم این سوالات مطرح است که واقعاً این چه نگاهی است که در سطح مدیریت عاملی چنین شرکت عظیمی شکل گرفته است؟ چرا باید به مردم صبور و شریف سیرجان چنین نگاه از بالا به پایینی وجود داشته باشد؟ مردم سیرجان و کارگرانی که چرخهای گلگهر بر دوش آنها میچرخد، کی و کجا «مزاحم» شدند که آقای مدیرعامل ترجیح میدهد دور از چشم آنها، از پای پلکان پرواز و با خودرو از درِ آهنی باند متواری شود تا مبادا چشمش به مردمی بیفتد که سهامداران واقعی و صاحبان اصلی این ثروت ملی هستند؟ این فاصله گرفتن از بدنه جامعه و تافتهجدابافته دیدن خود با کدام متر و معیار اخلاقی، انسانی و مدیریتی قابل توجیه است؟ تلخی ماجرا آنجاست که این روحیه اشرافیگری، دقیقاً در صورتهای مالی گروه گل گهر نیز خود را نمایان کرده است. به عنوان نمونه؛ در سال مالی ۱۴۰۳ گروه گلگهر، تنها در بخش هزینههای اداری و عمومی، بیش از ۲۲۲ میلیارد تومان صرف سفر و مأموریت کارکنان و مدیران (گروه گلگهر) شده که حکایت از جهش ۸۵ درصدی نسبت به سال قبل دارد. همزمان، حقالزحمه خدمات کارشناسی و مشاوره با رشدی ۸۱ درصدی به ۱۷۸ میلیارد تومان رسیده و در یک سال گذشته، مجموعاً ۲۱ میلیارد و ۱۵۴ میلیون تومان نیز بهعنوان پاداش هیئتمدیره (گروه) پرداخت شده که رشدی ۲۳۸ درصدی را ثبت کرده است. این ریختوپاشها در شرایطی اتفاق افتاده که طبق صورتهای مالی، گلگهر تا پایان خردادماه امسال بالغ بر ۸ هزار میلیارد تومان بدهی غیرجاری در بخش تسهیلات مالی بلندمدت به بار آورده؛ رقمی که با افزایش ۱۶۷ درصدی، کارنامه مدیریتی عتیقی را با ابهامات و نقدهای جدی روبهرو کرده است. بیشتر بخوانید: دستگاه قضایی ریخت و پاش در گل گهر را تایید کرد! حساسیت و واکنشهای گسترده به این ریختوپاشهای نجومی در سفرها و پاداشها تا جایی پیش رفت که علاوه بر انتقاد علی خضریان عضو کمیسیون اصل نود مجلس، پای دیوان محاسبات کشور نیز به ماجرا باز شد. حسابرس دیوان محاسبات رسماً اعلام کرد که با بررسی صورتهای مالی منتهی به اسفند ۱۴۰۳، هزینههای نامتعارفی در سفرها، مأموریتها و حقالزحمه مشاوران شناسایی شده و این نهاد نظارتی در چارچوب ماده ۴۲ قانون دیوان محاسبات، بررسی کامل اسناد، انطباق با بودجه، توجیه اقتصادی و انحرافات قانونی را در دستور کار حسابرسان قرار داده است. حال این تناقض آشکار پیش روی همگان است: مدیرعاملی که باید در پیشگاه دستگاههای نظارتی و سهامداران، پاسخگوی کارنامه مالی، رشد بدهیها و ارقام نجومیِ مأموریتها باشد، به جای پاسخگویی و رویارویی با جامعه، مردم سیرجان را «مزاحم» تلقی کرده و خواهان گشودن مسیرهای ویژه و خروج مخفیانه میشود. آیا وقت آن نرسیده است که نهادهای نظارتی و حاکمیتی در کنار حساب رسی دقیق و شفاف از هزینههای میلیاردی، خط پایانی بر این دست رفتارهای تحقیرآمیز و نگاه بالا به پایین بکشند؟