اخبار اقتصادی, بازار

فرش ایرانی، بافت هندی و سود دلاری: سرنوشت بازار فرش ایران در دستان هند و پاکستان!

“`html

اقتصادی

داخلی

بازدید ۲۷۴

به گزارش بانک طلا؛ نقشه ایرانی، بافت هندی، سود دلاری! / چگونه بازار فرش ایران به هند و پاکستان واگذار شد؟

کاهش صادرات فرش از نیم‌میلیارد دلار به رقمی ناچیز، تنها یک شکست تجاری نیست؛ بلکه به معنای یک «ورشکستگی ملی» در حفظ میراثی است که جهان ایران را با آن می‌شناخت. در حالی که صادرکنندگان ما در پیچ‌وخم‌های اداری «پیمان‌سپاری ارزی» در حال دست و پنجه نرم کردن هستند، رقبای زیرک با سرقت نقشه‌های تبریز و اصفهان، ویترین‌های جهانی را فتح کرده‌اند و این داستانی است از تکنولوژی هند که غیرت سنتی ما را به چالش کشیده است.

کد خبر: ۱۳۴۶۸۳۳

تاریخ انتشار: ۲۹ آذر ۱۴۰۴ – ۱۰:۵۵

در حالی که صادرکنندگان ما درگیر کلاف سردرگم «پیمان‌سپاری ارزی» و بازارهای سنتی حجره‌ای بودند، هند و نپال با نقشه‌های دزدیده شده از تبریز و اصفهان، ویترین‌های جهانی را فتح کردند و تراژدی فرش ایرانی جایی تکمیل می‌شود که تکنولوژی واقعیت افزوده رقبای ما، جایگزین اصالت رنگرزان ما شده است. این سقوطی است که بازگشت از آن، چیزی فراتر از معجزه را می‌طلبد. به گزارش بانک طلا، براساس داده‌های گمرک، سقوط به زیر ۴۰ میلیون دلار صادرات فرش، تنها یک آمار گمرکی نیست بلکه یک «آژیر قرمز» برای پایان اعتبار یک برند ملی است؛ در حالی که ممکن است سیاست‌گذاران متوجه نشوند که فرش ایرانی با «تولید صرف» و در «انزوای سیاسی» زنده نمی‌ماند و به‌زودی باید شاهد موزه‌ای شدن صنعتی باشیم که معیشت میلیون‌ها ایرانی را به تارهای ابریشم گره زده است.

شبیخون رقبای نوظهور به تار و پود ایران!

فرش ایرانی نه تنها تحت تأثیر تحریم‌های واشینگتن قرار گرفته، بلکه «خودتحریمی‌های بهارستان و میرداماد» نیز آن را زمین‌گیر کرده است؛ به طوری که وقتی قوانین سخت‌گیرانه ارزی، صادرکننده شناسنامه‌دار را به زانو درآورده است، فرش قرمز برای رقبایی پهن شد که با نقشه‌های دزدیده شده از ما، بازار آمریکا و اروپا را قبضه کردند و باعث شدند تا صادرات به زیر ۴۰ میلیون دلار سقوط کند. این آژیر قرمزی است برای این صنعت چندصدساله که روز به روز در حال احتضار است.

آمارهای گمرک جمهوری اسلامی ایران نشان می‌دهد که کاهش صادرات از ۵۵۷ میلیون دلار در سال ۱۳۹۰ به کمتر از ۴۰ میلیون دلار در سال‌های اخیر، تنها یک افت عددی نیست، بلکه به معنای فروپاشی یک ساختار اقتصادی است؛ در حالی که سهم ایران از تجارت جهانی فرش بیش از ۳۰ درصد بود و این صنعت به عنوان یک ضربه‌گیر اقتصادی در بزنگاه‌ها عمل می‌کرد. بنابراین سقوط صادرات، مستقیماً معیشت میلیون‌ها بافنده و فعال در زنجیره تأمین از جمله رنگرزی، طراحی و پشم‌ریسی را هدف قرار داده است.

خاکسپاری تدریجی یک صنعت ارزآور

در شرایطی که فرش ایران همواره یکی از اولین اهداف تحریم‌های ایالات متحده بود، اما از دست دادن بازار آمریکا به عنوان بزرگترین مصرف‌کننده فرش جهان، ضربه‌ای جبران‌ناپذیر بود و در ادامه نیز قوانین سخت‌گیرانه داخلی برای بازگشت ارز حاصل از صادرات، انگیزه صادرکنندگان شناسنامه‌دار را از بین برد و میدان را برای قاچاق یا خروج سرمایه باز کرد؛ آن هم در شرایطی که ایران درگیر مسائل سیاسی و ساختاری بود، کشورهایی مانند هند، پاکستان و نپال از این فرصت استفاده کرده و با بهره‌گیری از نقشه‌های اصیل ایرانی مانند طرح‌های تبریز و اصفهان، اما با کیفیت پایین‌تر و قیمت رقابتی این بازار را به دست آوردند.

وقتی حجره به هوش مصنوعی می‌بازد

رقبای جهانی به تازگی حتی از پلتفرم‌های فروش آنلاین برای نمایش فرش در خانه مشتری استفاده می‌کنند، اما فروش فرش ایرانی همچنان به روش‌های سنتی حجره‌ای وابسته است و در ثبت جهانی طرح‌ها و نقشه‌ها همچنان کند عمل کرده و اجازه داده شده تا برند ایرانی توسط رقبای مصادره شود. البته تورم داخلی و افزایش قیمت مواد اولیه مانند ابریشم و رنگزاهای باکیفیت، قیمت تمام شده را تحت تأثیر قرار داده است.

به گزارش بانک طلا، روزی بود که گره‌های فرش ما، ضربه‌گیر اقتصاد در روزهای سخت بود؛ اما حالا، این گره‌ها بر گلوی معیشت میلیون‌ها بافنده افتاده است؛ فاجعه‌ای که آمارهای گمرک روایت می‌کنند، پایان عصر آقایی ایران بر بازارهای جهانی است و نشان می‌دهد که چگونه ترکیب سمیِ تورم داخلی، سیاست خارجی و مدیریت حجره‌ای، برند ملی ایران را به رقبای واگذار کرد تا امروز بازگشت به دوران اوج، چیزی شبیه به معجزه باشد.

“`

دیدگاهتان را بنویسید