اقتصادی به گزارش بانک طلا، بر اساس اطلاعات و اینفوگرافی منتشر شده از اداره اطلاعات انرژی آمریکا (U.S. EIA)، چین در سال 2024 همچنان به عنوان بزرگ‌ترین واردکننده نفت خام جهان شناخته می‌شود و این امر نشان‌دهنده وابستگی شدید این کشور به منابع خارجی تأمین انرژی برای حفظ رشد اقتصادی خود است.
تحلیل جزئیات این آمار نشان می‌دهد که روسیه با سهم 20 درصدی، در صدر فهرست بزرگ‌ترین تأمین‌کنندگان نفت خام و میعانات گازی چین در سال 2024 قرار دارد. عربستان سعودی با 14 درصد و جمهوری اسلامی ایران با 11 درصد در رتبه‌های دوم و سوم ایستاده‌اند. در ادامه این فهرست، عراق با 10 درصد، عمان با 7 درصد و امارات متحده عربی با 6 درصد قرار دارند. همچنین کشورهای برزیل (6 درصد)، آنگولا (5 درصد) و ایالات متحده آمریکا و ونزوئلا (هر کدام 2 درصد) از دیگر منابع تأمین نفت چین بوده‌اند و 17 درصد باقی‌مانده نیز از سوی سایر کشورها تأمین شده است.
تحلیل این ترکیب وارداتی به وضوح نشان می‌دهد که منطقه غرب آسیا (خاورمیانه) همچنان به عنوان ستون فقرات امنیت انرژی چین محسوب می‌شود؛ به‌گونه‌ای که 54 درصد از واردات نفت این کشور از کشورهای این منطقه تأمین می‌شود. کارشناسان بر این باورند که چنین تمرکزی، وابستگی پکن به ثبات ژئوپلیتیکی خلیج‌فارس، امنیت تنگه هرمز و مسیرهای کشتیرانی اقیانوس هند را به شدت افزایش داده و هرگونه تنش در این مناطق می‌تواند به طور مستقیم بر امنیت انرژی چین تأثیر بگذارد.
یکی از نکات مهم در این الگوی وارداتی، سهم بالای کشورهای تحت تحریم آمریکا در سبد انرژی چین است. داده‌ها نشان می‌دهد که روسیه، ایران و ونزوئلا (پیش از ربایش نیکلاس مادورو) در مجموع 33 درصد واردات نفت خام چین را به خود اختصاص داده‌اند؛ سه کشوری که همگی هدف تحریم‌های گسترده و یک‌جانبه واشنگتن بوده‌اند. این آمار نشان‌دهنده آن است که چین در سال‌های اخیر به‌صورت هدفمند و عمل‌گرایانه، از نفت تخفیف‌دار کشورهای تحریم‌شده برای کاهش هزینه‌های انرژی و تقویت امنیت عرضه خود استفاده کرده و به نوعی اثرگذاری تحریم‌های آمریکا را به چالش کشیده است.
از منظر اقتصادی، این راهبرد به چین این امکان را داده تا در روزهای پرنوسان بازار جهانی، خوراک ارزان‌تری برای صنایع و پالایشگاه‌های بزرگ خود تأمین کند و قدرت رقابت‌پذیری کالاهای خود را افزایش دهد. با این حال، تحلیلگران انرژی هشدار می‌دهند که وابستگی بیش از حد به این مسیرها، مخاطرات ژئوپلیتیکی و آسیب‌پذیری زنجیره تأمین انرژی این کشور را در برابر شوک‌های بین‌المللی افزایش داده است.
انتهای پیام/
